Chory dotknięty agnozją potrafi np. obwieść kontur rysunku, co jest dowodem, że go widzi, nie potrafi jednak podać, czy kontur stanowi koło, trójkąt, czy kwadrat. Szczególnym przypadkiem zaburzeń agnostycznych jest a 1 e k s j a, polegająca na tym, iż chory, spostrzegając litery albo słowa, nie potrafi ująć ich jako pewien znak pisarski i nie rozumie ich znaczenia. Apraksja objawia się w zaburzeniach ruchowych i polega na bezradności w wykonywaniu czynności nieco skomplikowanych. Chory na apraksję, którego wszystkie mięśnie są zdrowe, ma trudności wtedy, gdy każemy mu zapiąć guzik albo też wyjąć zapałkę z pudełka. Rozumie nasze zlecenia, obraca jednak bezradnie w ręku pudełeczko, i nie potrafi wykonać kolejno wszystkich niezbędnych do tego ruchów. Takie zaburzenia mowy albo pisma, jakie spotykamy u afatyków, mogą być tłumaczone jako następstwo agnozji lub apraksji w odnie-. sieniu do elementów, które składają się na mowę i pismo. Analiza zaburzeń mowy posuwa się obecnie ciągle dalej, a psycho-patologowie wysuwają coraz to nowe pomysły wyjaśnienia ich genezy,

Podobne strony: Jastrzębia Góra noclegi Chirana notatniki oprawiane w skórę Dziecko i czytanie i nie tylko.