Potocznie najbardziej znanym objawem tej asymetrii funkcjonalnej jest praworęczność lub leworęczność. Psychologia i neurologia współczesna zajmuje się oprócz "ręczności" (hand-edness) także badaniem "oczności" (evedness). Mianowicie, istnieją ludzie "prawooczni" i "lewooczni", zależnie od tego, które oko pełni przy widzeniu funkcję kierującą, a które odgrywa tylko rolę pomocniczą. Praworęczność może zbiegać się z prawoocznością, a leworęczność z le-woocznością. Może istnieć jednak także skrzyżowanie tych funkcji. Otóż Orton wysuwa przypuszczenie, że zachodzące tu dysharmonie mogą odbić się ujemnie na procesie czytania. Lewooczni skłonni są przypatrywać się lewym okiem i w związku z tym przy oglądaniu przedmiotów zwracać głowę raczej na lewo, podczas gdy przy czytaniu, tak jak ono się zwykle dokonuje, wymaga się ruchu gałki ocznej i oka w kierunku od lewa na prawo. W ten sposób proces czytania może być utrudniony. Dalej dziecko, u którego istnieje przewaga oka i ręki tej samej strony ciała, posiada zgodne tendencje ręki i gałki ocznej.

Podobne strony: Bilety lotnicze biuro rachunkowe Poznań Darmowe Kosmetyki Dziecko i czytanie i nie tylko.